Shumë haxhilerë ndalojnë këtu. Pak kush e di pse.
Një xhami e vogël qëndron në heshtje në Taif.
Shumë njerëz kalojnë pranë pa e ditur historinë e mrekullueshme që lidhet me këtë vend.
Para më shumë se 1400 vjetësh, pasi u refuzua dhe u dëbua nga Taifi, Pejgamberi (s.a.v.s.) po pushonte në një kopsht.
Kopshti i përkiste Utbes dhe Shejbe ibn Rabias.
Duke e parë gjendjen e tij, ata e dërguan shërbëtorin e tyre të krishterë, Addasin, t’i dërgojë pak rrush.
Teksa Pejgamberi (s.a.v.s.) e zgjati dorën drejt rrushit, tha me zë të ulët: “Bismillah” (Me emrin e All-llahut).
Addasi u ndal i habitur:
“Njerëzit e këtij vendi nuk i thonë këto fjalë.”
Pejgamberi (s.a.v.s.) e pyeti: “Nga je?”
“Nga Niniva”, u përgjigj Addasi.
Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: “Nga qyteti i vëllait tim, Junusit, të birit të Mates (Junus ibn Matte).”
Addasi e shikoi me habi: “Nga e njeh ti Junusin?”
Pejgamberi (s.a.v.s.) u përgjigj: “Ai ishte i Dërguar, edhe unë jam i Dërguar.”
Sipas transmetimeve të njohura nga Sira (biografia pejgamberike), kjo bisedë e preku thellë zemrën e Addasit dhe ai pranoi Islamin.
Sot, këtë moment historik e kujton një xhami e vogël… Mesxhidi i Addasit.
Ndonjëherë, edhe vendet më të vogla ruajnë historitë më të mëdha.
Redaksia,
[Xhamiarabia.info]