Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: “Askush prej jush nuk bëhet besimtar i vërtetë derisa t’i dëshirojë vëllait të vet atë që e dëshiron për veten.”
Kjo duket e thjeshtë kur tjetri ka sukses:
– shoku gjen punë;
– fqinji blen banesë;
– fëmija i dikujt ia arrin në atë për të cilën fëmija ynë ende po përpiqet.
Ne e përgëzojmë. Por shpesh vërejmë se në zemër nuk ndihemi plotësisht të gëzuar. Pikërisht këtu kemi nevojë të punojmë me veten.
Pejgamberi s.a.v.s. na mësoi t’ia dëshirojmë tjetrit të njëjtin gëzim që e shpresojmë edhe për veten:
– të mos e zvogëlojmë suksesin e tij;
– t’i dëshirojmë bereqet;
– t’i ndihmojmë kur të kemi mundësi, edhe atëherë kur për ne të njëjtat dyer ende nuk janë hapur.
Është bukur të kesh një zemër në të cilën ka vend edhe për lumturinë e tjetrit. Që “të qoftë me fat” të jetë po aq e sinqertë sa buzëqeshja me të cilën e themi.
Redaksia