“Kur bota të jep fuqi, ji i përulur; kur ta merr atë, ji i durueshëm.”
— Shejh Sa’di Shirazi
Në këtë thënie të shkurtër gjendet një mësim i madh për jetën, pushtetin dhe karakterin njerëzor. Shpesh mendojmë se sprova më e rëndë është varfëria, humbja apo dobësia. Por historia na mëson se shumë njerëz dhe popuj nuk janë rrëzuar nga mungesa e fuqisë, por nga mendjemadhësia që ka ardhur me të.
Kur njeriu fiton pushtet, pozitë apo ndikim, fillon sprova e përulësisë. Kur e humbet atë, fillon sprova e durimit. Jo kushdo arrin ta kalojë me sukses njërën apo tjetrën.
Prandaj Kur’ani na kujton:
“Ato ditë (fitoreje dhe humbjeje) Ne i ndërrojmë midis njerëzve.”
(Ali Imran, 140)
Askush nuk ka monopol të përhershëm mbi suksesin, pushtetin apo fitoren. Çdo pozitë është e përkohshme dhe çdo mandat e ka fundin e vet. Politikani që mendon se shteti është pronë e tij, udhëheqësi që beson se populli ekziston për t’i shërbyer atij, apo autoriteti që mendon se e vërteta i përket vetëm atij, ka humbur tashmë cilësinë më të rëndësishme të një lideri: përulësinë.
Pushteti i vërtetë nuk qëndron në aftësinë për t’i bërë njerëzit të të binden. Pushteti i vërtetë qëndron në aftësinë për t’u shërbyer njerëzve me drejtësi, përgjegjësi dhe ndershmëri.
Po aq i rëndësishëm është edhe mësimi për ata që humbin. Humbja nuk duhet të sjellë dëshpërim, hakmarrje apo urrejtje. Sa’diu na mëson durimin – jo si dorëzim, por si forcë morale. Durimi është të mbetesh besnik ndaj së vërtetës edhe kur nuk je fitues. Është të ruash dinjitetin edhe kur humbet pozitën.
“Vërtet, All-llahu është me të duruarit.”
(El-Bekare, 153)
Historia nuk i mban mend gjatë ata që kanë pasur më shumë pushtet. Ajo i kujton ata që e kanë përdorur pushtetin me urtësi, drejtësi dhe përulësi. Nuk janë të mundurit që mbushin faqet më të errëta të historisë, por mendjemëdhenjtë që harruan se çdo fuqi është e përkohshme.
Prandaj, madhështia e vërtetë e një njeriu nuk matet me postin që e mban, por me mënyrën se si e mban atë. Nuk matet me vitet në pushtet, por me respektin që lë pas. Udhëheqja e vërtetë fillon kur merr pushtetin dhe mbetesh i përulur; kur e humbet atë dhe mbetesh dinjitoz.
Nëse Zoti të dhuron fuqi, mos lejo që ajo të të ngrejë mbi njerëzit. Nëse ta merr atë, mos lejo që të të ulë nën dinjitetin tënd. Sepse pushteti nuk është masa e njeriut. Masa e njeriut është karakteri me të cilin e përdor pushtetin dhe durimi me të cilin e përballon humbjen e tij.
Liderët e mëdhenj nuk sundojnë mbi popullin; ata i shërbejnë popullit. Dhe pikërisht për këtë arsye mbeten gjatë në respektin dhe kujtesën e tij.
#Përshtatje
Redaksia,
[xhamiarabia.info]
Xhamia Rabia - Debresh 