Ndonjëherë, Pejgamberi s.a.v.s. e fillonte namazin me qëllim që ta zgjaste, por kur i dëgjonte të qarat e fëmije, e ndryshonte rrjedhën e tij.
Enes ibn Malik (All-llahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë:
“E filloj namazin me dëshirën për ta zgjatur, por kur dëgjoj të qarat e një fëmije, e shkurtoj atë, sepse e di se sa shumë shqetësohet nëna e tij.”
Imagjinoni këtë kujdes!
Në mes të namazit, ndërsa u prin besimtarëve, përmes rreshtave (safëve) arrin zëri i një fëmije që qan.
Dhe ai menjëherë e mendon shqetësimin e nënës.
E dinte se ajo nënë e përjeton ndryshe atë të qarë nga çdo kush tjetër — e dinte se zemra e saj tashmë është te fëmija. Prandaj, zgjidhte ta shkurtojë namazin.
Nuk i tha ta largonte apo të mos e sillte më fëmijën në xhami. Nuk e bëri të ndihej e padëshiruar. Përkundrazi, ia lehtësoi.
Kjo ishte butësia e tij ndaj nënave dhe fëmijëve: ta vëresh vështirësinë e dikujt dhe të bësh gjithçka të mundshmen për t’ia lehtësuar çështjen.
Redaksia,
[Xhamiarabia.info]
Xhamia Rabia - Debresh 