Kur Pejgamberi s.a.v.s. merrte një lajm të gëzueshëm, në fytyrën e tij qartë shfaqej gëzimi.
Ka’b ibn Malik, r.a., përshkroi një hollësi që shokët e tij e njihnin shumë mirë:
“Kur i Dërguari i Allahut s.a.v.s. gëzohej, fytyra e tij ndriçonte sikur të ishte një copë hëne.” (E transmeton Ka’b ibn Malik, r.a. E shënojnë Buhariu dhe Muslimi)
E njihnin aq mirë saqë nga fytyra e tij e kuptonin kur ishte i lumtur.
Nuk e fshihte gëzimin pas seriozitetit.
Nuk mendonte se njeriu duhet të duket gjithmonë i ashpër dhe i përmbajtur.
Kur vinte diçka e bukur, ai gëzohej.
Dhe gëzimi i tij ishte i dukshëm për të gjithë njerëzit përreth tij.
Një lajm i bukur meriton një reagim të bukur.
Kur dikush të tregon se i ka ndodhur diçka e mirë, se është gëzuar për suksesin e fëmijës së tij, për punën, martesën, shërimin ose për një lajm të shumëpritur — gëzohu me të.
Lumturia e tjetrit nuk na merr asgjë nga lumturia jonë.
Dhe është bukur të jesh njeri te i cili njerëzit me kënaqësi i sjellin lajmet e tyre të mira.
Redaksia
