Për të drejtat e fqinjit, Pejgamberi s.a.v.s. u këshillua aq shumë nga Xhibrili a.s., saqë një herë tha:
“Xhibrili nuk pushoi së më porosituri për sjellje të mirë ndaj fqinjit, derisa mendova se ai do ta bënte atë edhe trashëgimtar.” (Transmeton Abdullah ibn Omeri r.a., shënojnë Buhariu dhe Muslimi).
Është interesante se sa i fuqishëm është ky krahasim. Trashëgimia u takon vetëm njerëzve më të afërm të familjes. E megjithatë, Pejgamberi s.a.v.s. tregon se Xhibrili a.s. i fliste aq shumë për fqinjin, saqë mendonte se edhe atij do t’i takonte një pjesë e saj.
Fqinjët zakonisht janë njerëz që nuk i zgjedhim vetë, por Islami na mëson se paqja, siguria dhe dinjiteti i tyre duhet të jenë me rëndësi të madhe edhe për ne:
– Të mos i shqetësojmë.
– Të jemi të dobishëm për ta sa herë që kemi mundësi.
– Të interesohemi për ta kur mungojnë për një kohë të gjatë.
– Të kuptojmë se përgjegjësia jonë ndaj njerëzve nuk përfundon te pragu i shtëpisë sonë.
Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë gjithashtu se te All-llahu, fqinji më i mirë është ai që sillet më mirë me fqinjin e vet. Prandaj, të jesh një fqinj i mirë nuk është diçka e vogël — është një cilësi me vlerë të madhe te All-llahu.
Redaksia
Xhamia Rabia - Debresh 